Prof. Dr. Rainer Maria Czichon

BIO
1961 yılında Münih’te doğan Prof. Czichon, Münih Ludwig-Maximilians Üniversitesi Yakın Doğu Arkeoloji Enstitüsü (LMU München Institut für Vorderasiatische Archaeologie) mezunudur. Yüksek Lisans (1986) ve Doktora derecesini (1992) de aynı üniversiteden almıştır. 1994-1986 yılları arasında Münih Ludwig-Maximilians Üniversitesi Tarih ve Kültür Bilim Fakültesi, Asiriyoloji Bölümü, Hamburg Teknik Üniversitesi Kent Tarih Bölümü ve İstanbul’da bulunan Alman Arkeoloji Enstitüsü’nde araştırma görevlisi/asistan olarak görev yapmıştır. 2002-2014 yılları arasında Berlin Freie Üniversitesi ve Würzburg Bayerische Julius-Maximilians Üniversitesinde hizmet vermiş, 2011 yılında profesör olmuştur. Halen Uşak Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji Bölümü öğretim üyesi ve Arkeoloji bölüm başkanıdır. Prof. Czichon, arkeolog, bilimsel danışman ve kazı başkanı olarak pek çok kazıda ve yüzey araştırmasında (Oymaağaç Höyük-Nerik Kazısı, Banaz-Sürmecik Kurtarma Kazısı,  Tell Šeh Hamad Kazısı (Suriye), Boğazköy-Hattuša Yüzey Araştırması ve kazısı, Uşak Protohistorik Dönem Yüzey Araştırması, Çivril Ovası Yüzey Araştırması, Tall Munbaqa-Ekalte Kazısı (Suriye) görev almıştır. 50’ye yakın yayınlanmış uluslararası ve ulusal makalesi bulunmaktadır. 24 adet kitabın yazarı/bölüm yazarıdır. Berlin Deutsche Orientgesellschaft ve Ankara British Institute of Archaeology üyesidir. Eşi Nihal Temuçin-Czichon Midashan Butikhotel’in (Çukurca Köy-Seyitgazi/Eskişehir) sahibidir.

KONUŞMA BAŞLIĞI: KÜLTÜR’DEN TURİZM’E

UNESCO Dünya Miras Geçici Listesinde Türkiye’den 78 varlık yer alıyor. Bununla birlikte sayısız arkeolojik ve etnografik kalıntılar, Ege’den Doğu Anadolu Bölgesi’ne, Karadeniz’den Akdeniz’e uzanan bir coğrafyada yayılmıştır. Bu durum ulusal ve uluslararası turizm için büyük bir potansiyeldir. Fakat bir kültürel anıtın keşfinden turistik amaçla yararlanılmasına kadar uzayan yol oldukça meşakkatlidir.  Bilimsel standartlara uygun titizlikte çalışan kazı veya yüzey araştırmalarıyla detaylı belgelemenin ardından bölgenin koruma kuruluyla beraber bir koruma/sağlamlaştırma ve/veya restorasyon ve -uygun görünürse- bir rekonstrüksiyon yapılmaktadır. Sonraki adımda kültürel anıtın sosyokültürel, tarihsel, sanatsal anlamları çeşitli etkinliklerle (baskılı, dijital, sözel, deneysel vd.) farklı yaş gruplarından turistler için hazırlanmaktadır. Bildiride Çatalhöyük, Yeşilova, Boğazköy, Oymaağaç Höyük, Glennleiten Çiftlik Müzesi, Zanaat Atölye Müzeleri gibi örneklerle yukarıda bahsedilen süreçler anlatılacaktır.

Prof. Czichon who was born in Munich in 1961, graduated from the Ludwig-Maximilians University of Munich, Institute of Near Eastern Archaeology. He received his magister degree (1986) and doctorate degree (1992) from LMU as well. Between 1986-1999, he worked as a research assistant at the Dept. of Assyriology of the LMU at Munich, at the Dept. of Urban History of the Technical University of Hamburg-Harburg, and at the German Archaeological Institute in Istanbul. He served at Berlin Freie University and Würzburg Bayerische Julius-Maximilians University between 2002-2014 and became a professor in 2011. Currently, Prof. Czichon is the head of the Dept. of Archaeology at the University of Uşak and the director of the Oymaağaç Höyük-Nerik Excavation Project (2005-today). He participated in many excavations and surface surveys (e.g., Banaz-Surmecik Rescue Excavation, Tell Šeh Hamad Excavation (Syria), Boğazköy-Hattuša, Uşak Protohistoric Period Surface Survey, Tall Munbaqa-Ekalte Excavation (Syria) a.o. He has published  4 books and about 50 articles. He is a member of the Deutsche Orientgesellschaft at Berlin and British Institute of Archaeology at Ankara. His wife Nihal Temuçin-Czichon runs the Midashan Boutiquehotel at Çukurca Köy -Seyitgazi/Eskişehir.

TITLE OF THE SPEECH: FROM CULTURE TO TOURISM

On the UNESCO’s World Heritage Tentative List of Turkey 78 sites are mentioned. Further-more countless archaeological and ethnographical remains exist between the Aegean and Eastern Anatolia, the Black Sea and the Mediterranean Sea, which have a great potential for the national and international tourism. But there is a rocky path from the discovery of an archaeological site or architectural monument to its touristic use. First of all an archaeological investigation or excavation according to modern scientific standards is needed. In a second step a save protection and/or a restoration of the site/of the monument is necessary and even a reconstruction may be discussed. Then a touristic concept, which takes social, cultural, historical or artistic aspects into account and which is appropriate for different age groups of tourists, has to be developed. In the presentation various archaeological and ethnographical examples (e.g. Çatalhöyük, Yeşilova, Boğazköy, Oymaağaç Höyük, Glennleiten Open Air Museum, Industrial Museums a.o. will be used to explain the above mentioned points.

 

Doç. Dr. Özlem Karakul

BIO

Doç. Dr. Özlem Karakul, lisans derecesini 1998 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi Mimarlık Bölümü’nden almıştır. Geleneksel dokularda yeni yapılaşma üzerine yazdığı tezini 2002 yılında tamamlayarak yine ODTÜ’de Restorasyon Lisansüstü Programı’ndan yüksek lisans derecesini almıştır. 2011 yılında ODTÜ Restorasyon programında tamamladığı doktora çalışması kapsamında, tarihi çevrelerde yaşam kültürü ve yapı kültürüne ilişkin, somut olmayan kültürel mirasın, somutla birlikte belgelenmesi ve değerlendirilmesine yönelik bütüncül bir kuramsal çerçeve, model ve yöntem önerisi geliştirmiştir. Karakul, 2004 yılından itibaren 2011 yılına kadar araştırma görevlisi olarak çalıştığı ODTÜ Mimarlık Bölümü ve Restorasyon Lisansüstü programında, mimari tasarım stüdyoları, tarihi çevre koruma ve restorasyon derslerine girmiştir. 2011 yılından itibaren Selçuk Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi’nde öğretim üyesi olarak çalışmaktadır. Karakul, 2014-2017 akademik yılları arasında Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nde doktora sonrası araştırmasını, geleneksel yapı ustaları üzerinde tamamlamıştır. 1999 yılından bugüne birçok araştırma ve uygulama projesine katılmış, bir kısmının ise yürütücülüğünü üstlenmiştir. 7 kitap/ kitap bölümü, 5 kitap editörlüğü, 24 makale ve uluslararası ve ulusal konferanslarda sunduğu 51 bildiri olmak üzere, çok sayıda yayınlanmış çalışması bulunan Karakul, yürütmüş olduğu doktora sonrası araştırma projesiyle 2015 yılında VEKAM Ankara Araştırma Ödülü’nü kazanmıştır. Karakul, halen UNESCO Türkiye Milli Komisyonu Somut Kültürel Miras Komitesi üyesidir. Karakul’un akademik ilgi alanları, tarihi çevrelerin korunması, geleneksel dokularda yeni yapı tasarımı, kültür-mekân ilişkileri, somut ve somut olmayan kültürel miras ilişkileri, geleneksel yapı ustaları konularından oluşmaktadır.

KONUŞMA BAŞLIĞI: TARİHİ ÇEVRELERDE BÜTÜNCÜL KORUMA, ÖZGÜNLÜK VE TURİZM

Turizm, tarihi çevrelerde yeni kültürel, teknolojik ve ekonomik etkileşimler oluşturarak, yerel halkın yaşam tarzı ve değer sistemlerinde önemli değişikliklere yol açmaktadır. Yaşayanların çoğu, yeni bir geçim kaynağı olarak gördükleri turizmle ilgili faaliyetlerle uğraşmayı tercih ederek, gelenek içinde sürdürdükleri bazı kültürel pratiklerin uygulamasından vazgeçmektedirler. Bu durum, fiziki çevrelerin yanı sıra kültürel pratik ve anlatımların korunması ve sürdürülmesinde de sorunlara neden olmaktadır. Sonuç olarak turizm, bir taraftan yerel halkın fiziki çevre ve yapıları koruma bilincinin gelişmesini sağlarken, diğer yandan, yaşam tarzı, değer sistemleri, yerel kültürel pratiklerin uygulanmasında değişikliklere ve kopuşlara yol açmaktadır. Turizmin doğru yönetimi ve sürdürülebilirliğinin sağlanması için somut ve somut olmayan kültürel mirasın bütüncül koruma yaklaşımlarının geliştirilmesi, bu kapsamda, yapıların ve çevrelerin, içerdikleri kültürel pratik ve anlatımlarla birlikte, özgünlük ve bütünlükleri dikkate alınarak belgelenmesi ve korunması önem taşımaktadır.

Turizm, yerel yönetimler ve yaşayanlar tarafından tarihi çevrelerde kültürel mirasın korunması için ekonomik kaynak yaratan bir fırsat olarak görülmektedir. Fakat, doğru yönetilmediğinde, turizm tarihi çevrelerde değişim sürecini hızlandırarak, somut ve somut olmayan kültürel mirası farklı biçimlerde etkileyen koruma sorunlarına yol açmaktadır. Turizmin hızlandırdığı değişim süreciyle birlikte ortaya çıkan koruma sorunları, yeni işlev ihtiyacıyla birlikte ortaya çıkan (1) kullanıcıların değişimi ve restorasyon ve yeni yapılaşma sorunu, (2)kullanılmayan yapı, mekan ve mimari elemanların ortaya çıkması, (3) dış görünüm ve fiziki özelliklerin korunmasının öncelik kazanması ve somut olmayan kültürel mirasın ikincil hale gelmesi, (4) turizmin etkisiyle artan koruma bilincinde somut olanın ağırlığının artması, (5) fiziki özellikler üzerinden tanımlanan özgün bağlam talebinin ortaya çıkmasıyla birlikte yükselen somutu koruma anlayışı, ve (6) kültürel pratiklerin özgün bağlamlarından koparılarak uygulanmasıyla birlikte, somut olmayan kültürel mirası somuttan koparan koruma anlayışlarının artışı olarak tanımlanabilir. Bu çalışma, tarihi çevrelerde, turizm, bütüncül koruma ve özgünlük ilişkisine yönelik bir kuramsal çerçeve ortaya koyarak, farklı tarihi çevre örnekleri üzerinden tartışmayı amaçlamaktadır.

Assoc. Prof. Dr. Özlem Karakul received her bachelor’s degree from Middle East Technical University, Department of Architecture in 1998. She completed his thesis on new building in traditional settlements in 2002 and received her master’s degree from the Restoration Graduate Program at METU. Within the scope of his doctoral study she completed in the METU Restoration Program in 2011, she developed a holistic theoretical framework, model and method proposal for the documentation and evaluation of the intangible cultural heritage, along with tangible heritage regarding life culture and building culture in historic environments. Karakul contributed to the courses on architectural design studios, conservation of historic environment and restoration in METU Department of Architecture and Restoration Graduate Program, where she worked as a research assistant from 2004 until 2011. She has been working as a lecturer at Selcuk University, Faculty of Fine Arts since 2011. Karakul completed his post-doctoral research on traditional building masters at Middle East Technical University between the academic years of 2014-2017. Since 1999, she has participated in many research and implementation projects and has undertaken the execution of some of them. Karakul, who has many published works including 7 book / book chapters, 5 book editories, 24 articles and 51 papers presented at international and national conferences, She won the VEKAM Ankara Research Award in 2015 with his post-doctoral research project. Karakul has still been a member of Tangible Cultural Heritage Committee of UNESCO National Commission of Turkey . The academic interests of Karakul consist of the conservation of historical environments, new building design in traditional settlements, culture-space relations, tangible and intangible cultural heritage relations, traditional building masters.

TITLE OF THE SPEECH: HOLISTIC CONSERVATION, AUTHENTICITY AND TOURISM IN HISTORIC ENVIRONMENTS

Tourism leads to significant changes in the lifestyle and value systems of local people by creating new cultural, technological and economic interactions in historical environments. Most of the residents give up the application of some cultural practices they maintain in the tradition, preferring to engage in tourism-related activities, which they see as a new source of income. This situation causes problems in protecting and maintaining cultural practices and expressions as well as physical environments. As a result, while tourism provides the awareness of the local people to protect the physical environment and structures, on the other hand, it causes changes and interruptions in lifestyle, value systems and the implementation of local cultural practices. In order to ensure the correct management and sustainability of tourism, it is important to develop holistic conservation approaches of intangible and intangible cultural heritage, and to document and protect the buildings and environments, together with the cultural practices and expressions they contain, taking into account their authenticity and integrity.

Tourism is seen by local governments and residents as an opportunity to create economic resources for the conservation of cultural heritage in historical environments. However, if not managed properly, tourism accelerates the process of change in historical environments, leading to conservation problems affecting tangible and intangible cultural heritage in different ways. Conservation problems emerged with the change process accelerated by tourism can be described as that arise with the transformation process accelerated by tourism, (1) the change of users and the problem of restoration and new construction, (2) the emergence of unused building, space and architectural elements, (3) the protection of external appearance and physical features gaining priority and subordinating the intangible cultural heritage, (4) increasing the weight of the tangible in the conservation consciousness increasing with the effect of tourism, (5) the tangible conservation understanding that rises with the emergence of the original context demand defined through physical characteristics, and (6) the increase in conservation approaches that detach the intangible cultural heritage from the tangible, with the application of cultural practices being detached from the original contexts. This study aims to present a theoretical framework for the relationship between tourism, holistic conservation and authenticity in historical environments and to discuss the different examples of historical environments.